Yüreğimize Düştü Sevda Cemremiz

Zembil Sonbahar Ovacık, Sökede Sabah

Sen ve ben, bir de ölümsüz aşkımız
Yüzyıllar geçse bile unutulmaz adımız
Yolumuzu açıyor bir sihirli el
El ele tutuşalım şimdi bizim zamanımız

Kahve fincanındaki telvede biçimlenir cismim
Falcının eline düşer, gözlerine gülümser resmim
Üç gün mü, üç yıl mı desem elbet kavuşacaksınız
Şehzade’nin gece düşünde, gündüz hayâlindesin

Sanki gerçek değil, hayâl bu yaşadıklarımız
Sonsuz bir rüyânın tam ortasındayız
Hava, su, toprak derken yüreğimize düştü sevda cemremiz
Gülistanda gonca gonca açmış çiy damlasındayız

Sen ve ben, bir de ölümsüz aşkımız
Sanki gerçek değil, hayâl bu yaşadıklarımız
“Üç gün mü, üç yıl mı desem?” geride kaldı
Leyla ve Mecnun’u bile kıskandırır yaşadıklarımız
26 Mart 2007

Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

No comments yet.

Leave a Reply

Lecteursenvoyage |
Leslecturesdaurelie |
Encre, plume, papier et acier |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Lescarnetsdekilya
| Sang Pour Sang Lilania
| Transhumanis